بازيهاي المپيك كه از سال 1895 شروع شده و نخستين دوره‌ى آن نيز در همين كشور يونان و در دامنه‌ي كوه المپ برگزار شده، در رشته‌هاي كشتي آزاد، وزنه‌برداري، واليبال، تنيس، تكواندو، پينگ پنگ، تيراندازي، قايقراني بادي، قايقراني، شمشيربازي، شنا، جودو، هاكي، واترپلو، دوچرخه‌سواري كوهستان، هندبال، ژيمناستيك، فوتبال، اسب‌دواني، دوچرخه‌سواري، بوكس، قايق‌سواري كانو، كاراته، بسكتبال، بيسبال، بدمينتون، دو و ميداني، تيراندازي با تپانچه‌ي بادي، كشتي فرنگي، شناي 1500 متر آزاد و كرال، پرتاب ديسك و نيزه و دو استقامت جاده جريان دارد و از 202 كشور دنيا، در حال حاضر، شركت‌كنندگاني دارد.

نام المپيك، از بازيهاي قديمي المپياد در يونان مشتق مىشود و در گذشته‌هاي دور، قبل از اينكه به صورت رسمي برگزار گردد، تنها در رشته‌ دوميداني يوناني جريان داشت و نخستين دوره‌ى آن نيز قبل از رسمي شدن و در دامنه‌هاي المپ و در كنار معبد آكروپوليس، در سال 776 يعني 2740 سال قبل از ميلاد مسيح برگزار گرديد. زماني كه نخستين دوره‌هاي مسابقات المپيك، با حضور يونانيهايي كه از دهات مختلف آتن و شهرهاي مجاور، به المپ مىآمدند برگزار مىشد، رقابت ورزشكاران، تنها در رشته‌هاي كشتي، دو ميداني، وزنه‌برداري و شنا و پرتاب نيزه صورت مىگرفت و رشته‌ي ديگري نبود اما لطف اين مسابقات، به مشعلي بود كه در طول برگزاري بازيها، همواره روشن مىماند و نيز جشنهايي كه به افتخار هر قهرماني در رشته‌هاي مختلف، تا چند روز انجام مىشد و شعرا در مدحشان شعر مىگفتند. همچنين به دليل اينكه تعدد شركت‌كنندگان، مانند امروز شديد و متراكم نبود، دولت وقت، به نفر اول هر رشته، يك مسكن مجلل و خدمتكاراني هديه مىداد تا بتواند حتي در روزهاى پاياني عمر نيز رفاه و آرامش را تجربه كند. دوره‌ى ابتدايي اين ديدارها كه تا سال 393 ادامه داشت، به تعبير ديگري، بيش از 10 قرن به طول انجاميد و سرانجام تئودور اول، پادشاه روم شرقي كه مسيحي شده بود، المپيك را بقاياي رسوم بت‌پرستي ناميد و آن را تا ساليان سال، قدغن اعلام كرد و گروهي از وحشيان غارتگر همسايه‌ى يونان نيز در سال 395 ميلادي، با حمله به كاخ و رشته كوه المپ و آكروپوليس، تاسيسات و بقاياي ورزشي را آتش زدند و غارت كردند و در برگزاري مسابقات المپيك كه ديگر به پيام‌آور شادي و صلح براي مردم تبديل شده بود، يك وقفه‌ي چندين‌ساله ايجاد كرند.

هرچند كه مقاومت مردم متمدن و فرهنگ‌دوست يونان، در احياي آيينهاي كهن و رسوم ديرينشان،باعث شد تا درست 1500 سال بعد از آن وقايع، بار ديگر بازيهاي المپيك و اين بار به صورت بين‌المللي و با حضور كشورهاي مختلف، زنده شود و اين تلاش و فعاليت شبانه‌روزي يونانيها در احياي مجدد بازيهاي المپيك، با رهبري فردي فرانسوي به نام "بارون دوكوبرتن" صورت گرفت كه از بزرگان خاندان سلطنتي فرانسه به شمار مىرفت و در راستاي احياي فرهنگ جوانمردي و سلامت جسماني جوانان، تلاشهاي بسياري در زمينه‌ى اشاعه‌ي ورزش انجام مىداد و حتي در اين زمينه، در انگليس، كتابهايي نيز منتشر كرد و در سال 1888 ميلادي بود كه كميته‌ي المپيك جهان، به حمايت و سرپرستي او، در آتن تشكيل شد هر چند كه در يك مقطع زماني، كميته‌ي بين‌المللي المپيك، به لوزان سوييس منتقل شد.

از روز اول كه مردمان ساكن المپ، تصميم به برگزاري المپيك گرفتند، اين شعار يوناني را سرلوحه‌ي كار خود قرار دادند: Citius    Altius    Fortius  به معني قويتر، بالاتر و تندتر

نخستين دوره‌ى رسمي و بين‌المللي المپيك در سال 1894، در آتن يونان، دوره‌ى دوم در سال 1900 در پاريس، سومين دوره در سال 1904 و در سن‌لويي آمريكا، چهارمين دوره در لندن انگليس در سال 1908، پنجمين دوره در استكهلم سوئد . در سال 1912، ششمين دوره در برلين آلمان و در سال 1916، هفتمين دوره در آرنوس بلژيك در سال 1920، هشتمين دوره دبار ديگر در پاريس فرانسه و در سال 1924، نهمين دوره در آمستردام هلند و در سال 1928، دهمين دوره در لس آنجلس آمريكا و در سال 1932، يازدهمين دوره بار ديگر در برلين آلمان و در سال 1936 برگزار شد و المپيكهاي دوازدهم و سيزدهم در سالهاي 1940 و 1944 به دليل جنگهاي جهاني، برگزار نشدند. المپيك چهاردهم نيز كه افتخاري دوباره براي لندن بود، در سال 1948 در همين كشور برگزار شد. در سال 1952 و براي پانزدهمين دوره، در فنلاند، در 1956 در ملبورن استراليا، در 1960 در رم ايتاليا براي هفدمين دوره و نيز در دوره‌هاي پاياني، براي دوره‌ى بيست‌وپنجم در سال 1986 در بارسلون، در سال 1992 در سئول، 1996 در آتلانتا و 2000 در سيدني استراليا يعني دوره‌ي بيست و هفتم المپيك برگزار گرديد و سرانجام، در حالي كه يونانيها معتقد بودند المپيك بايد هشت سال زودتر و در آستانه‌ي صدسالگي المپيك به آنها مىرسيد، در حالي كه با اعمال نفوذ آمريكا، به آتلانتا رفته بود، حال شاهد برگزاري باشكوه‌ترين و پرخرج‌ترين المپيك تاريخ در سال 2004 هستيم. المپيكي كه براي آن، از روز افتتاحيه تا آخرين روز و با توجه به تمام حواشي، 12 ميليارد دلار خرج شده است و همگان معتقدند كه المپيك بيست‌ونهم در چين سال 2008 و المپيك سي‌ام در لندن سال 2012، هرگز با اين عظمت و شكوه برگزار نخواهند شد.

هرچند كه آمار و ارقام هزينه‌ها و مبالغي كه براي المپيك 2000 سيدني استراليا صرف شده بود، مشخص مىكند كه دست‌اندركاران برگزاري بازيهاي المپيك سيدني با توجه به اينكه كشور پهناور استراليا، تجربه‌ي ميزباني بازيهاي المپيك را نيز داشته است، چيزي كم نگذاشتند و خيلي خوب براي مسابقات هزينه كردند اما بايد توجه كرد كه در اين دوره از مسابقات، علاوه بر هزينه‌هاي واقعا هنگفتي كه صرف تبليغات و راه‌اندازي تيمهاي كامپيوتري براي مديريت برنامه‌ي بازيها شد، بزرگترين مركز رسانه‌يي راديويي تلويزيوني و وسيعترين پايگاه اطلاع‌رساني مطبوعات، براي ارتباط خبرنگاران نشريات مختلف از سراسر دنيا با مسوولين و ارسال خبرهاي تازه‌ي المپيك به نشريات نيز تاسيس شده‌اند كه در همين مورد نيز بايد بيشتر نوشت و گفت.

Main Olympic Press Center كه در فضايي بالغ بر 100000 مترمربع در آتن تاسيس شده و بزرگترين پايگاه اطلاع‌رساني رسانه‌يي در دنياست، هزاران دستگاه كامپيوتر را در خود جاي داده كه دسترسي به اينترنت، به طور شبانه‌روزي براي خبرنگاران و گزارشگران رسانه‌ها در آنها رايگان است و سرعت اينترنتهاي اين مركز نيز با توجه به استفاده از فناوري دي‌اس‌ال، شايد صد برابر اينترنتهاي داخل كشوري باشد و نيز قفسه‌هاي پر از اخبار رشته‌هاي مختلف ورزشي كه توسط كارمندان مركز هر لحظه به روز مىشود و حالت يك شبكه‌ي اطلاع‌رساني اينترنتي در دنياي واقعي را دارد باعث مىشود تا خبرنگاراني كه تمايل به استفاده از كامپيوتر را ندارند، متن آماده‌ي خبرها را همراه با چندين دستگاه فاكسي كه آنجا وجود دارد، به شهرشان ارسال كنند. به اين ترتيب كه خبرها پس از تايپ و پرينت، در عرض چند دقيقه از گذشت رويداد ورزشي، در قفسه‌هاي خيلي عظيم و حجيمي قرار مىگيرند كه در تيراژ زياد و براي تمامي خبرنگاران در دسترس است و آنها نيز مىٍتوانند به راحتي از منابع خبري استفاده كنند و تمامي امكاناتي كه براي رفاه حال رسانه‌ها و گسترش خبررساني و افزايش سرعت‌ پخش اطلاعات به سراسر دنيا، از سوي مسوولين بازيها در نظر گرفته شده، نشان مىدهد كه تمامي آن 12 ميليارد دلاري كه قرار است صرف هزينه‌هاي المپيك شود و مبلغي معادل 12000000000000تومان را نيز شامل مىشود، بي‌دليل براي مهمترين رويداد ورزشي تاريخ و مجلل‌ترين المپيك تاريخ جهان، هزينه نشده‌اند و صرف اهدافي مىگردند. همچنين بزرگترين كشتي تفريحي دنيا نيز كه در سواحل آتن، لنگر انداخته و شامل هفده طبقه و 500 تن وزن است و چندين استخر، سالن ورزشي، سونا، رستوران، چندصد اتاق خواب و چندين سالن كنفرانس دارد، براي رفاه حال ورزشكاران، دانشمندان و خبرنگاراني است كه محل خاصي براي سكونت و اقامت موقت ندارند.

گفته مىشود كه رشته‌ي تيراندازي سابر بانوان نيز، رشته‌يي است كه براي نخستين بار، در مسابقات المپيك، گنجانده شده است. همچنين براي نخستين بار در تاريخ معاصر، يكي از ديدارهاي مسابقات المپيك كه هنوز رشته‌ي آن مشخص نشده است، در ورزشگاه باستاني المپياي آتن برگزار خواهد شد.

همچنين ديگر نخستين اين المپيك، ثبت و بهبوديابي سه ركورد جهاني در روز شروع رسمي بازيهاست. البته نبايد فراموش كنيم، در تاريخ المپيك دنيا، از زماني كه كشورهاي برگزاركننده‌ي دوره‌هاي اخير بازيهاي المپيك، براي خود وب سايت اينترنتي طراحي كرده‌اند، اين نخستين سايت اينترنتي رسمي بازيهاست كه سه‌زبانه به روز مىشود و اطلاعات آن، در زبانهاي فرانسوي، انگليسي و يوناني، در اختيار مردم قرار دارد.

همچنين براي نخستين بار در عرصه‌ي بازيهاي المپيك و در رشته‌ي بوكسينگ، دوربينهاي اشكال‌ياب، براي مشخص كردن صحت تصميم داوران بازي، به كار گرفته مىشوند و نيز، براي نخستين بار در تاريخ جهان، ورزشگاههاي ساخته شده در سه قرن متفاوت، ميزبان بازيهاي المپيك خواهند بود.

  Ancient Olympia stadium كه قديمي‌ترين ورزشگاه المپيك دنياست و در قرن پنجم ميلادي ساخته شده، Panathinaiko Stadium كه در قرن نوزدهم ساخته شده و استاديوم رسمي المپيك كه در قرن بيست و يكم ساخته شده است. همچنين گفته مىشود كه در اين دوره از مسابقات المپيك، روزانه بيش از 66000 وعده‌ي غذايي براي خبرنگاران و ورزشكاران تهيه مىشود و به طور خوشبينانه، روزانه تنها 10 تن گوشت و چندهزار ليتر آب براي تهيه‌ي اين غذاها، استفاده و مصرف مىگردد. شايد المپيك، پرخرجترين و عظيمترين و باشكوه‌ترين رويداد و گردهمايي ورزشي و غيرورزشي دنيا باشد كه حتي چندين نفر از رهبران و روساي جمهور كشورها را نيز به سوي خود دعوت مىكند، اما آنچه كه در اين وادي اهميت دارد، شعار برقرار صلح در كنار سلامت جسماني است كه همواره با المپيك بوده و باعث شده تا گردهمايي هزاران نفر ورزشكار و خبرنگار از چندده كشور جهان با چندين فرهنگ و زبان متفاوت، در آن واحد در يك نقطه از دنيا، ضمن اينكه عاملي براي اتحاد و گفتگوي بيشتر آنها حتي در زير سايه‌ي شعار گفتگوي تمدنها شود، براي مدتي، ذهن جهانيان را از جنگ و كشتار به سمت دوستي و صلح و توسعه‌ي پايدار در سايه‌ي ورزش معطوف نمايد و آنها را در راستاي برقراري صلح بيشتر ياري دهد.

در المپيك، ما خواهيم آموخت كه چگونه قويتر و بالاتر و تندتر باشيم ضمن اينكه مشق آزادي را بارها براي خود تكرار كنيم و بارها بنويسيم تا به معنويت دست يابيم. همانطور كه شعار برگزاركنندگان نخستين المپيك دنيا در يونان، اهداي جايزه به روح بود نه اهداي مدال به آنها. زماني كه بهترين هديه‌ي يك برنده‌ي المپيك، يك شاخه زيتون به دور سر وي، به نشانه‌ىصلح و دوستي بود و نه بيشتر.

احیای بازیهای المپیک

در قرن هفدهم، جشنواره ورزشی بازیهای المپیک در ماچ ونلاک، شروپشایر، انگلستان، برگزار شد و پس از آن بازیهای ملی المپیک، از قرن نوزدهم آغاز شد و تا به امروز ادامه یافت. بعدها، رویدادهای مشابهی در فرانسه و یونان اتفاق افتاد، اما همه این رویدادها در سطحی محدود و نه در سطحی بین المللی اتفاق می افتاد.

پس از آنکه خرابه های المپیا توسط باستان شناسان آلمانی در اواسط قرن نوزدهم کشف شد علاقه به احیای المپیک به عنوان یک رویداد بین المللی افزایش یافت. همزمان، بارون پیر دوکوبرتین در جستجوی دلیلی برای شکست فرانسه در جنگ فرانسه و پروس (1870&ndash؛1871) بود. او تصور می کرد که دلیل این شکست آن است که فرانسویان فاقد تربیت بدنی مناسب هستند، و به دنبال برطرف کردن این مشکل بود. در سال 1890 او در انجمن المپین ونلاک حضور یافت. کوبرتین همچنین به دنبال راهی برای نزدیکتر کردن ملتها به یکدیگر، و ایجاد زمینه ای برای رقابت جوانان جهان در ورزش و نه در میدان جنگ بود. از نظر وی، احیای بازیهای المپیک می توانست به هر دوی این اهداف دست یابد.

در کنگره در دانشگاه سوربون، در پاریس، که از ۱۶ ژوئن تا ۲۳ ژوئن، ۱۸۹۴ برگزار شد او عقاید خود را برای حضاری از سرتاسر جهان بیان کرد. در آخرین روز کنگره، تصمیم گرفته شد که نخستین مسابقات المپیک نوین در سال 1896 در آتن، در کشور زادگاه المپیک برگزار شود. برای سازماندهی این رقابتها، کمیته بین المللی المپیک (IOC) ایجاد شد، و دیمیتریوس ویکلاس یونانی به عنوان نخستین رئیس این کمیته انتخاب شد.

تعداد کل ورزشکاران حاضر در نخستین المپیک نوین، کمتر از 250 نفر بود، که با توجه به معیارهای امروزی اندک به نظر می رسد، اما این رقابتها بزرگترین رویداد ورزشی بین المللی تا زمان خود بود. مقامات یونان و مردم نیز مشتاقانه از این رقابتها استقبال کردند و حتی پیشنهاد در اختیار داشتن انحصار برگزاری رقابتها را نیز مطرح کردند. اما کمیته بین المللی المپیک تصمیمی خلاف خواست آنان اتخاذ کرد، و دومین المپیک در پاریس، فرانسه برگزار شد. در المپیک پاریس نخستین بار به زنان اجازه حضور در رقابتها داده شد.

المپیک نوین

المپیک پس از موفقیت اولیه، با مشکلاتی مواجه شد. مراسم پاریس (1900) و سنت لوئیس (1904)تحت الشعاع نمایشگاه جشنواره جهانی که همزمان با المپیک برگزار می شد قرار گرفت. بازیهای میانه (چون خارج از نوبت برگزار شد، چرا که 1906 به چهار بخش پذیر نیست) در سال 1906 به عنوان نخستین دور از سلسله متناوب المپیک آتن در این شهر برگزار شد. گرچه کمیته بین المللی المپیک این بازیها را در آن زمان به رسمیت شناخته و از آنها حمایت کرد، اما در حال حاظر کمیته بین المللی المپیک این بازیها را به عنوان بازیهای المپیک به رسمیت نمی شناسد، و در شرح دلیل خود هدف از این بازیها را گرامیداشت دهمین سالگرد المپیک مدرن می داند. مسابقات سال 1906بار دیگر شاهد حضور گسترده شرکت کنندگان از سراسر جهان بود؛ در سال 1904، 80 درصد حاضران در المپیک آمریکایی بودند؛ و استقبال گسترده مردم از این رقابتها، سرآغاز افزایش محبوبیت مسابقات را رقم زد.