جوجیتسو (در ژاپنی: 柔術 تلفظ: جوجوتسو) یکی از ورزش‌های رزمی است.

در حدود ۳۰۰۰ سال قبل کشاورزان و روستائیان ژاپنی برای مقابله با سارقان و سربازان امپراتوری که به قصد چپاول آنان هجوم میاوردند اقدام به ابداع فنون و حرکاتی کردند که امروزه ما آن را به نام جوجیتسو میشناسیم.

این حرکات شامل بر ضربه زدن - گرفتن - پرتاب کردن - و فشار آوردن بر روی مفاصل حریف بود در دورانهای مختلف استادان این فنون با تعلیم و گسترش این فنون باعث پیشرفت و تکامل کیفی و کمی تکنیکهای جوجیتسو شدند

تای چی یا تای چی چوان (Tai Chi Chuan) نوعی رزمی چینی است که برای بهبود سلامتی، افزایش طول عمر و آرامش روحی انجام می‌شود.

درساژ چیست؟

تمرینات ایروبیک از حرکات ریتمیک و متناوب ماهیچه ای بهره برده و ضربان قلب و تنفس را در در مدت زمانی خاص بالا می برد. 

پارکور (به فرانسوی: Parkour) یا هنر حرکت کردن (به فرانسوی: l'art du déplacement) یک راه نوین برای تعامل با محیط اطراف فقط با استفاده از توانایی‌های انسان. داوید بل، بنیان گذار پارکور در فرانسه می‌گوید: جنبهٔ فیزیکی پارکور، غلبه‌کردن بر تمامی موانع پیش روست، درست مانند این‌که در شرایط اضطراری گیر کرده‌ باشید. پارکور فقط صرف حرکات نیست، بلکه مجموعه‌ای هدفمند و دارای فلسفهٔ خاص خویش است. پس هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روان‌ترین و مستقیم‌ترین مسیر و مناسب‌ترین حرکات است که می‌تواند شامل دویدن، پریدن، بالا رفتن و خزیدن باشد. «کارایی» یکی از مهم ترین مشخصه‌های پارکور است، و به این معنی است که لازم نیست حرکات سریع‌ترین باشند، بلکه باید مستقیم‌ترین و با صرف انرژی کمتری انجام شوند و همچنین مانع آسیب دیدگی دراز مدت یا کوتاه مدت شوند.

اپه

اپه (به فرانسوی: épée) گونه‌ای شمشیر مورد استفاده در ورزش شمشیربازی است. واژهٔ اپه در فرانسوی به معنای شمشیر است.

مسابقات با اپه را مسابقات «اسلحه اپه» می‌گویند.

اپه در مقایسه با شمشیر سابر بیشتر با شمشیر فلوره همانندی دارد اما نسبت به فلوره تیغه سفت‌تری دارد که مقطع آن ۷-شکل است، محافظ دست آن هم بزرگ‌تر است و وزن آن سنگین‌تر.

در بازی نوع اپه، حملات با نوک شمشیر آغاز می‌شود و هدف حمله تمام بدن حریف است.

مسابقات جهانی و المپیک برای آقایان با استفاده از اسلحه فلوره، اپه و سابر و برای بانوان با اسلحه فلوره انجام می‌شود.

شمشیربازی نوین از سه گونه شمشیر نام‌برده استفاده می‌کند که اپه از دو شمشیر دیگر سنگین‌تر است و تنها اسلحه‌ای است که هدف‌گیری سراسر لباس حریف با آن مجاز است.

اپه‌های امروزی معمولاً تیغه‌ای به درازای ۹۰ سانتیمتر و وزنی برابر با ۷۷۰ گرم دارند هرچند وزن آن‌ها بسته به طراحی گاه به ۳۵۰ گرم هم می‌رسد.

اپه ورزشی با دستهٔ فرانسوی.

شمشیرباز اپه. محدوده مجاز ضربه‌زنی با اپه (تمام بدن) در نگاره به رنگ قرمز نشان داده شده.

نسکار (به انگلیسی: nascar) به انجمن کشوری مسابقات خودروهای کارکرده (National Association for Stock Car Auto Racing) گفته می‌شود. این انجمن بزرگ‌ترین برگزارکننده مسابقات اتوموبیل‌رانی در ایالات متحده آمریکا است.

مسابقات برگزارشده توسط نسکار از جمله محبوب‌ترین مسابقات اتوموبیل‌رانی در امریکا هستند و شامل سه بخش اصلی می‌شوند:

مکعب روبیکیک جورچین (پازل) مکانیکی است که در سال ۱۹۷۴ توسط یک مجسمه‌ساز و پروفسور معماری مجارستانی به نام ارنو روبیک ابداع شد. مکعب روبیک سه مدل دارد یکی ۲×۲×۲ (روبیک جیبی)، یکی ۳×۳×۳ (انتقام روبیک) و دیگری ۵×۵×۵ (روبیک پرفسورها).               

 دارت

ورزش دارت را باید یکی از شاخه‌های ورزش‌ها و حتی آمادگی‌های نظامی دانست که به نوعی آن را یک هنر می‌دانند: هنر پرتاب دارت.

اسنوکر

اسنوکر یک بازی با چوب است که بروی میز بزرگی که با ماده‌ای جنس فلانل[۱] پوشیده شده و داری شش سوراخ است بازی می‌شود.این سوراخ ها در چهارگوشه میز و دو سوراخ در وسط کناره میز است قرار دارند.

 تنیس

تِنیس ورزشی راکتی است که بین دونفر (انفرادی) یا بین دو تیم دونفره (دوبل) بازی می‌شود. هر بازیکن راکتی دارد که دارای صفحه‌ای از شبکه توری است. بازیکن با این راکت توپی لاستیکی با پوشش نمدی را به زمین حریف پرتاب می‌کند. بازیکنی (یا تیمی) که زودتر امتیاز نهائی را به دست آورد برنده‌است. این ورزش ابتدا در بریتانیا، بیشتر درمیان اعیان، رایج شد و سپس به کشورهای انگلیسی زبان رفت و اکنون در همه کشورها بازی می‌شود.

وزنه برداری

 ورزشی است که شامل بلند کردن وزنه‌های مختلف است. در شکل مدرن آن ورزشکار باید دارای قدرت، سرعت، تکنیک، تعادل و هماهنگی در هنگام برداشتن وزنه باشد.

در حال حاضر این ورزش تنها ورزش قدرتی است در المپیک وجود دارد. وزنه‌برداری در تمام کشورهای جهان رواج دارد، اما در کشورهای ترکیه، بلغارستان, و یونان ورزشی سنتی است. روسیه، چین و کشورهای اروپای شرقی اغلب دارای وزنه‌برداران درجه یکی بوده‌اند.

 آیکیدو

آیکیدو یک هنر رزمی ژاپنی است.

معنای آیکیدو وحدت و آشتی و تجسم قدرت. موسس این ورزش رزمی ( یا هنر رزمی ) موریهه اوشیبا نام دارد وی در سال 1883 در خانواده‌ای که به جهت داشتن مردان جنگی و استاد در کار با سلاحهایجنگ معروف شده بود پا به عرصه جهان هستی گذاشت پدرش یوروکو استاد شمشیر زنی و نیزه بود که موریهه توانست زیر نظر پدرش تکنیکهای مختلف جوجوتسو - آیکی جوتسو - شمشیر زنی و کار با باتوم رابیاموزد تأثیر گذارترین مربی او سوکاکوتاکوا بود که شخصیتی محکم و با ثبات داشت او مجموعه‌ای از فنون و تکنیک را تحت عنوان رشته دایتو ریو را به او آموزش داد.

دو (با تلفظ dow) یا دویدن نوعی حرکت در جانوران گوناگون است. پستانداران، پرندگان و خزندگان توانایی حرکت سریع دارند که به آن دویدن گفته می شود. همچنین دو به گروهی از ورزشهای دو و میدانی گفته می شود که ورزشکاران در آن به شیوه های گوناگون می دوند.

گُلْف یکی از بازیهای فضای آزاد است که در آن بازیکنان بطور فردی یا تیمی به‌وسیله چوبهای گوناگون ویژه‌ای توپ کوچکی را درون سوراخی در زمین می‌اندازند. در آیین‌نامه بازی گلف این بازی را اینگونه تعریف کرده‌اند: "گلف پرتاب یک توپ از نقطه آغاز بازی به درون یک سوراخ است که به‌وسیله یک یا چند ضربه پیاپی و بر طبق قوانین مشخصی صورت گرفته باشد."

شَطرَنج بازی دو نفره‌ای است که بر روی یک صفحه با ۶۴ خانه به وسیله ۳۲ مهره (۱۶ مهره سفید و ۱۶ مهره سیاه ) انجام می‌شود.از سمت راست: فیل، اسب، سرباز، وزیر، قلعه، شاه.

سوارکاری ورزش، هنر و روش‌هایی است که به سوار شدن و هدایت کردن اسب مربوط می‌شود. ویژگی این ورزش این است که انسان و مرکب (معمولاً اسب) را متحد می‌سازد، بنابرین موفقیت اسب و سوارکار به ارتباط و اعتماد و احترامی که آن دو برای یک دیگر قائل‌اند، بستگی دارد.

کانوپولو یک ورزش گروهی با توپ است، که بر روی آب و توسط دو تیم با 5 بازیکن (هریک بر روی یک قایق کایاک) انجام می‌شود. هر تیم تلاش می‌کند تا توپ را وارد دروازه حریف کند، در پایان تیمی که تعداد گل بیشتری به ثمر رسانده، برنده خواهد بود.

یوگا ورزشی تصوفی و عرفانی می‌باشد که در شبه قارهٔ هند و توسط هندوها بوجود آمده‌است. ریشه یابی دقیق این ورزش که توسط چه شخصی و دقیقآ چگونه بوجود آمده کمابیش ناممکن است چرا که تاریخ شکل گیری یوگا به سالهای بسیار دور برمی گردد.

جودو (به ژاپنی: 柔道 به معنی «طریقت نرمی یا انعطاف»[1]) هنری رزمی، ورزش رزمی و فلسفه‌ای است که از کشور ژاپن نشأت گرفته‌است. منشا جودو از هنر رزمی جوجیتسو «هنر نرمی» است و در سال ۱۹۳۲ فردی ژاپنی به نام دکتر جیگارو کانو آن را پایه‌گذاری کرد. [2]

ووشو (به انگلیسی: wushu) (به چینی: 武術) به هنرهای رزمی کشور چین گفته می‌شود که در آن انواع مختلف حرکات جهت سلامتی جسم و روح و دفاع از خود در نظر گرفته شده‌است. در چین باستان از هنرهای رزمی برای دفاع از سرزمین یا خود یا خانواده از دشمنان، راهزنان و غیره استفاده می‌شد.

تاریخچه

ژیمناستیک به عنوان یک ورزش فعال دارای سابقه‌ای در حدود 2000 سال می‌‌باشد ولی به عنوان یک ورزش رقابتی دارای عمری در حدود 100 سال می‌‌باشد. مسابقات فردی و کلی توسط باشگاهها و کلوب‌های گوناگون مانند solcols Turveveins برگزار شده است درحالی که این ورزش دارای رشد آهسته‌ای در محیط تولید کلوب در محیطTurvevens solcos دارای رشد سریع بود. در دهه هزار 830 ورزش ژیمناستیک به آمریکا معرفی شد و سیستم مدرسه ژیمناستیک توسط مهاجران از قبیل frang , lchaales, follel, chorles,beik تأسیس گردید. در سال 1881فدراسیون بین المللی ژیمناسیک تأسیس شد که .بعداً به نام هیئت فدراسیون زیمناستیک اروپا تغییر یافت. این سازمان پیشقدم در مسابقا ت بین المللی بود. اتحادیه ورزشکاران غیر حرفه‌ای در سال 1883 در آمریکا تأسیس گردید. این سازمان مسئولیت کنترل و مراقبت از ژیمناستیک کاران را در آمریکا بر عهده داشت. رقابت‌ها و مسابقات گوناگونی توسط کلوپ‌ها و سازمان‌ها برگزار شدند و در دهه 1880 این مسابقات بسیار شدت گرفت. اولین مسابقه بزرگ در المپیک آتن یونان در سال 1896 برگزار شد و که در آن آلمان به عنوان قهرمان برگزیده شد و تقریباً همه مدال‌ها را از آن خود کرد. 5 کشور در این مسابقات شرکت کردند. مسابقات مردان شامل میله افقی. میله پارالل، خرک، حلقه، پرش از خرک. بود اولین مسابقه بین المللی بعد از مسابقات المپیک در سال 1953 در بلژیک برگزار شد که در آن ژیمناستیک کارانی از نقاط مختلفی از قبیل بلژیک، فرانسه، لوکامبورگ، هلند شرکت داشتند. این مسابقات در حال حاضر به عنوان اولین مسابقات جهانی شناخته می‌‌شوند. اولین مسابقه تیمی مردان در سال 1954 در سن لویس برگزار شد. در هنگام نهمین دوره مسابقات جهانی در سال 1930 در لوکامبورگ مسابقات زیمناستیک برگزار شد شامل مسابقات دو میدانی، پرش با نیزه، پرش طول، بال رفتن از طناب، تیراندازی و دو صد متر. بعد از آن مسابقات دو و میدانی از بخش مسابقات ژیمناستیک حذف شدند. در مسابقات جهانی 1954 ورزش دو ومحیدانی به طور کامل از ژیمنا ستیک جدا شد.